هدف: تعیین آستانه شنوایی در بسامدهای مهم از نظر درک گفتار در مبتلایان به سودواکسفولیشن چشمی (PXF) و مقایسه آن با گروه شاهد همسان شده از نظر سن و جنس.روس پژوهش: در این مطالعه مورد- شاهدی، 83 فرد مبتلا به PXF و 83 فرد همسان شده از نظر سن و جنس بدون (PXF) مورد سنجش آستانه شنوایی (pure tone audiometry) در هدایت استخوانی در بسامدهای 1، 2 و 3 کیلو هرتز قرار گرفتند. آستانه بین دو گروه و همچنین با استاندارد موجود (ISO-7029) مقایسه شدند. از نظر تعریف، افت شنوایی به مواردی اطلاق شد که مجموع آستانه های شنوایی در 3 فرکانس مذکور نسبت به استاندارد فوق کمترباشد. نسبت شانس (OR) و حدود اطمینان 95 درصد (CI%95) افت شنوایی در گروه مورد نسبت به شاهد محاسبه شد. یافته ها: هر گروه شامل 60 مرد و 23 زن بودند. گوش های گروه مورد در 88.4 درصد موارد و گوش های گروه شاهد در 53.6 درصد موارد دارای افت شنوایی بودند P<0.001) و CI%95:3.49-11.79 و OR=6.69 (. افراد گروه مورد در 94.0 درصد موارد و افراد گروه شاهد در 69.9 درصد موارد دارای افت شنوایی در یک یا دو گوش بودند P<0.001) و CI%95: 2.42-18.62 و .(OR=6.72 آستانه شموایی در هر یک از بسامدها و مجموع آنها نیز در گروه مورد به طور معنی داری بالاتر از گروه شاهد بود. گلوکوم در گروه مورد به طور معنی داری فراوان تر بود ولی در هیچ یک از گروه ها رابطه ای با افت شنوایی نداشت. نتیجه گیری: آستانه شنوایی در بسامدهای مهم کلامی در مبتلایان به سودواکسفولیشن به طور معنی داری بالاتر از افراد هنجار است و این یافته به نفع در نظر گرفتن PXF به عنوان نمادی از یک بیماری سیستمیک می باشد.

زمینه و هدف:عوامل مختلفی می توانند بر نتایج کاشت حلزون شنوایی تاثیرگذار باشند از جمله، سن فرد در زمان وقوع افت شنوایی، باقیمانده شنوایی، علت ناشنوایی و طول دوره افت شنوایی. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر مدت افت شنوایی بر عملکرد شنوایی کاربران کاشت حلزون انجام گردید. روش بررسی: در یک مطالعه مقطعی تحلیلی 70 کاربر کاشت حلزون پس زبانی (میانگین سنی 35.48) شرکت داده شدند. این افراد از 4 مرکز مختلف کاشت حلزون ایران، شامل اهواز، شیراز، مشهد و تهران وارد مطالعه گردیدند. عملکرد شنوایی افراد با استفاده از پرسشنامه HISQUI19 مورد ارزیابی قرار گرفت. برای آنالیز داده ها، افراد کاشت حلزون به دو گروه تقسیم شدند: طول دوره افت شنوایی کمتر از 20 سال (گروه 1) و طول دوره افت شنوایی بیشتر از 20 سال (گروه 2). یافته ها: بر اساس داده های بدست آمده میانگین نمره HISQUI19، 78.2±21.47 بدست آمد که نشانگر عملکرد متوسط افراد بعد از کاشت حلزون می باشد. میانگین نمره در افراد گروه 1 و گروه 2 به ترتیب 79.36±2.13 و 72.66±2.23 بود که این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود (آزمون t مستقلp=0.564 ). نتیجه گیری: به نظر می رسد طول دوره افت شنوایی، تاثیر قابل توجهی بر عملکرد شنوایی بزرگسالان ناشنوای پس زبانی، بعد از عمل کاشت حلزون ندارد.

زمینه و هدف: با پیشرفت تکنولوژی و استفاده از هواپیما به عنوان یک وسیله عمده حمل و نقل، می توان به بیماری های مرتبط با شغل نظیر افت شنوایی ناشی از سر و صدای هواپیما اشاره نمود. این مطالعه به منظور تعیین میزان افت شنوایی کارکنان فرودگاه شهید بهشتی اصفهان انجام شد.روش بررسی: این مطالعه کوهورت تاریخی روی 80 نفر از کارکنان فرودگاه شهید بهشتی اصفهان در 4 گروه کاری متفاوت و دو گروه شاهد شامل 18 نفر از کارکنان اداری فرودگاه (گروه کم مواجهه) و 32 نفر از کارکنان یکی از مراکز اداری اصفهان (گروه عدم مواجهه) در تابستان 1384 انجام شد. تراز فشار صوت محل کار افراد گروه مواجهه یافته با سروصدای هواپیما اندازه گیری شد و بر اساس زمان مواجهه یا صدا، تراز معادل (Leq) محاسبه گردید. مواجهه قبلی افراد با سروصدای زیاد (نظیر سوابق جبهه) و همچنین عوامل مداخله گر همچون استفاده از داروها و سابقه بیماری های گوش نیز با استفاده از یک پرسشنامه برآورد شد. تقریبا هیچ یک از افراد مورد مطالعه از وسایل حفاظت شنوایی استفاده نمی کردند. ادیومتری در فرکانس های قراردادی (0.5-8 کیلوهرتز) از طریق هوایی و استخوانی انجام شد.یافته ها: میانگین سنی افراد در دو گروه مواجهه یافته و بدون مواجهه به ترتیب 40.03±9.75 سال و 37.85±8.15 سال برآورد شد. تراز معادل (Leq) برای کارکنان رمپ و ترافیک بیش از 95 دسی بل برآورد شد. 35.7 درصد (10 نفر) از کارگران رمپ در گوش راست مبتلا به افت شنوایی ناشی از سروصدا بین 26-40 دسی بل و 32.1 درصد (9 نفر) از آنان در گوش چپ به افت شنوایی ناشی از سروصدا بین 26-40 دسی بل مبتلا بودند. خطر نسبی ابتلا به افت شنوایی ناشی از سروصدا در بین کارگران رمپ نسبت به گروه بدون مواجهه و اداری فرودگاه، در گوش راست و چپ به ترتیب 4/9 و 5/7 برابر بود. درصد بالایی از کارکنان ترافیک نیز در گوش راست (7/66 درصد) و گوش چپ (25 درصد) به افت شنوایی ناشی از سروصدا مبتلا شده بودند. آستانه شنوایی دو گروه مواجهه یافته و بدون مواجهه در تمامی فرکانس ها (0.5-8 کیلوهرتز) در گوش راست و در فرکانس های 8-2 کیلوهرتز در گوش چپ از لحاظ آماری اختلاف معنی داری داشت (P<0.05).نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مواجهه با سروصدا باعث افت شنوایی کارکنان فرودگاه شده است؛ لذا لازم است روش های ارزیابی و کنترل صوت به ویژه برنامه حفاظت شنوایی کارکنان مورد تاکید قرار گیرد.

زمینه: افت شنوایی ناشی از صدا یکی از آسیب های شغلی محسوب می شود و محافظت کارگران در برابر صدا از اهمیت ویژه‎ای برخوردار است.هدف: مطالعه به منظور تعیین میزان افت شنوایی ناشی از صدا و ارایه الگوی آماری نشان گر رابطه افت شنوایی با میزان صدای دریافتی و سابقه کار انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه تحلیلی در سال 1380 بر روی 400 کارگر یکی از صنایع تولیدی مواد شوینده انجام شد. برای تعیین افت شنوایی ناشی از صدا، ادیوگرام این کارگران بررسی و پس از اعمال شرایط ورود به مطالعه و حذف عوامل مداخله گر، 209 نفر انتخاب شدند و پس از حذف تاثیر سن، افت شنوایی کل محاسبه شد. میزان صدای خالص دریافتی پس از حذف میزان تاثیر گوشی های حفاظتی برای هر کارگر تعیین شد. سپس با توجه به نتایج الگوهایی جهت برآورد افت شنوایی کل، افت گوش راست و گوش چپ از طریق تعیین میزان صدا و سابقه کار کارگران ارایه شد.یافته ها: تراز فشار صدا در واحدهای مورد بررسی بین dBA 107- 76، میانگین سابقه کار 6.9±9.9سال، میانگین میزان خالص صدای دریافتی 11.51±135.4 درصد و میانگین افت شنوایی دایم هر دو گوش4.1±12.52 دسی بل بود. آنالیز رگرسیون نشان داد که بین افت دایم شنوایی، میزان صدا و سابقه کار ارتباط مستقیم و مثبت وجود دارد (84/0=r و 77/0= r2) و این  ارتباط برای گوش راست (77/0=r و 6/0=r2) و گوش چپ ( 8/0=r و 64/0=r2) نیز معنی دار بود. بررسی افت شنوایی دو گوش نشان داد که افت شنوایی گوش چپ اندکی بیش تراز گوش راست است.نتیجه گیری: با توجه به افت ایجاد شده ناشی از صدا، لزوم تکمیل و اصلاح اقدام های کنترلی و حفاظتی در برابر صدا در کارگاه ها ضروری است.

زمینه: آنمی فانکونی بیماری ارثی بوده و به صورت اتوزومال مغلوب منتقل می شود و با پان سیتوپنی پیشرونده و اختلالات مادرزادی متعدد و افزایش استعداد ابتلا به لوسمی میلوژن حاد و کانسرهای اپیتلیال به ویژه در ناحیه سر و گردن و سیستم ادراری و تناسلی مشخص می شود. فنوتیپ ظاهری این بیماری به صورت قدکوتاه، لکه های شیر قهوه ای متعدد روی پوست، چشمان کوچک، عقب ماندگی ذهنی و اختلالات اسکلتی و اختلالات شنوایی می باشد.مورد: بیمار موردنظر مرد 23 ساله کشاورزی است که مورد شناخته شده آنمی فانکونی از ده سالگی می باشد که تحت درمان بوده و از 5 سال قبل درمان را بدون اطلاع پزشک قطع کرده است. بیمار در سن 23 سالگی با تشخیص پنومونی در اورژانس بیمارستان بستری و تحت درمان قرار گرفت در آن زمان به دلیل کاهش شنوایی که از چند ماه قبل ذکر می نمود به واحد ادیومتری ارجاع شد. طی آزمایش های ادیومتری کاهش شنوایی عمیق دوطرفه مشاهده گردید.نتیجه گیری: یکی از اختلالات مادرزادی دیده شده در این بیماری اختلالات شنوایی است که بیشتر به صورت افت شنوایی انتقالی تنگی مجرای شنوایی خارجی و بدشکلی های لاله گوش و گاهی کاهش شنوایی حسی ـ عصبی پیشرونده می باشد. در بیمار موردنظر در معاینات بالینی لاله و مجرای گوش و پرده تمپان طبیعی و نتایج آزمون تمپانومتری نوع An بوده و نتیجه ادیومتری افت شنوایی عمیق دوطرفه را نشان می داد که این مورد از یافته های بسیار نادر در بیماری موردنظر می باشد.

سابقه و هدف: کاهش شنوایی ناشی از سر و صدا یکی از شایع ترین بیماری های شغلی می باشد. اساس و پایه اختلال شنوایی می تواند ترکیبی از عوامل مکانیکال و متابولیک باشد. از آنجائیکه بسیاری از علل مسبب کم شنوایی قابل پیشگیری می باشد. این مطالعه به منظور، ارزیابی اثر استعمال دخانیات بر کاهش شنوایی شغلی ناشی از سر و صدا و نقص عضو شنوایی انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه مقطعی بر روی 439 کارگر یکی از کارخانجات تولید لوازم خانگی حومه تهران انجام که در محیط کار با سر و صدای بیش از 85 دسی بل مواجهه داشتند، انجام شد. اطلاعات مورد نیاز از طریق مصاحبه با کارگران و انجام تست شنوایی PTA جمع آوری شد. کارگران به دو گروه سیگاری و غیرسیگاری تقسیم شده و افت شنوایی بر اساس دو مدل اختلاف بیشتر از 30 دسی بل بین فرکانس های 1000 و 4000 هرتز و آستانه شنوایی بیشتر از 25 دسی بل در فرکانس 4000 هرتز در دو گروه مقایسه شد.یافته ها: فراوانی افت شنوایی در کارگران سیگاری بیشتر از کارگران غیرسیگاری بود. (طبق مدل اول: OR: 10.29، p<0.001 و 21.8-4.86  CI %95و طبق مدل دوم: OR 5.07، p<0.001 و 8.07-3.19  .(CI %95میزان نقص عضو شنوایی دوطرفه در کارگران سیگاری، به طور معنی داری نسبت به کارگران غیرسیگاری بالاتر بود (13.27-1.29 :% CI 95و  OR: 4.14و p<0.01).نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه سیگار می تواند باعث تسریع کاهش شنوایی ناشی از سر و صدا و میزان نقص عضو شنوایی گردد، بنابراین اجرای برنامه آموزش ترک سیگار در محیط های کاری، ممکن است جهت کاهش شدت کاهش شنوایی ناشی از سر و صدا مفید باشد.